Gry miejski

„Powiadają, że noc jest najczarniejsza przed świtem”

Tak nasze szczęście i przekleństwo stanowi, iż jesteśmy krajem pośrodku Europy. Po naszej ziemi przemaszerowały buty chyba każdej armii europejskiej i czy to my wytaczaliśmy bój, czy też nas napadano, wojna zahartowała nasz lud i odcisnęła stygmat na tożsamości narodu.

I właśnie dlatego nie będzie ona miała nic wspólnego – wojna ma się rozumieć – z treścią naszej gry. Pragniemy was wszystkich zaprosić do wielkiej drogi, w której ominiemy autostrady martyrologii i krwi na rubieżach. Zapuścimy się w wąskie ścieżki cichych bohaterów, którzy codziennym znojem budowali przez wieki i budują teraz naszą ojczyznę. Bez pracy których nie byłoby kraju, o który warto walczyć. Tych, którzy zaorywali na nowo i obsiewali spalone wojennym czasem pola. Tych, którzy okaleczonych i zmarniałych kombatantów przyjmowali pod swoje dachy, ryzykując prześladowanie. Tych, którzy uczyli i wychowywali nowe pokolenia.

W tę setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, uczcimy pamięć mężczyzn i kobiet, którzy stali na szańcach wzniesionych z miękkiej pościeli, w której można położyć rannych i ziemniaków zebranych z pola mimo bombardowań. Których redutami były klasy szkolne, ambony i zagony brukwi. Którzy do boju szli z odjętymi sobie od ust bochenkami chleba i książkami pełnymi historii o świecie, w którym warto żyć.

Ruszcie zatem ze mną na szlak tych, którzy byli światłem w najczarniejszą noc, którzy łączyli rozłażącą się w szwach tkaninę społeczeństwa. Bo „umrzeć jest łatwo, żyć jest trudno” (Jacek Kaczmarski), a naszym zadaniem jest żyć i budować naszą Niepodległą!

Celem każdej metodyki, będzie przejście śladami zwykłych ludzi postawionych w niezwykłych okolicznościach. Na punktach nieobsadzonych przez obstawę gry będą zdobywali strzępy wiedzy o prawdziwych obywatelach Podhala, którzy swoją organiczną pracą przyczyniali się do szerzenia oświaty, kultury, sztuki i powszechnego dobrostanu. Tych, którzy byli „Światłem, które łączy”. Na punktach, gdzie obecna będzie obstawa, będą mieli zadania związane właśnie z taką organiczną pracą i „szycia światłem tkani rzeczywistości”.